بنام خدا
يك كارشناس ارتباطات پيشنهاد كرد كه دولت به جای اين همه نك و نال و گله و گلايه از صدا و سيما، از اين سازمان بخواهد كه يك شبكه مستقل تلويزيونی برای دولت تأسيس كند. به اين ترتيب، ميلياردها تومان پول بيزبانی كه هر سال از روابط عمومی وزارتخانهها و شركتهاي دولتی، با سند و بي سند روانه صدا و سيما ميشود، تا صرف تبليغات آشكار و مخفی (يقول: ميانبرنامهای اُو محتوايی) بشود، يكراست خرج آن شبكه بشود.

اين طرح در صورت اجرا، چند خاصيت دارد كه از جمله مهمترين آنها، خلاص شدن بينندهها و شنوده ها از تبليغات و خبر رسانيهای كسالتآور رسانه ملي از پروژههای دولتي است. در عوض، دولت هم يك شبكه دارد كه هر طور صلاح دانست، ميتواند براي آن برنامه بسازد. اين جنگهاي زرگری هم مبني بر اينكه «رسانه ملي خدمات دولت را پوشش نميدهد» به اين ترتيب مرتفع میشود.
تازه من پيشبينی ميكنم اين شبكه با استفاده از دولت، بتواند در ساختن برنامههای متنوع و حتي سريال هم به رقيب صدا و سيما تبديل شود و مخاطبان زيادي را جذب كند. چند تا از اين برنامهها كه فكر ميكنم به سرعت پذيرفته شوند، از اين قرارند:
برنامه «ما ميتوانيم» از سری «جوانان و اعتماد به نفس» به تهيهكنندگی مهرداد بذرپاش.
تله تئاتر «خداحافظی باجناقها» با شركت زريبافان و مددی.
فيلم كمدی «چه كسي عذرخواهی مرا فكس كرد» به كارگرداني صفار هرندی.
ويدئوكليپ ترانه «ديوونه، ديوونه... ديوونه شو ديوونه... » با اجرای گروهی كميته فيلترينگ.
ويژه برنامه «ازدواج موقت در خانواده» از سلسله درسهای حاج آقا پورمحمدی (پخش در نيمهشب).
برنامه علمي آموزشی «فيلترنت چيست» با اجراي سليمانی، وزير ارتباطات.
سلسله ميزگردهاي «خيرات و قاچاق» اسپانسر: بهزيستبنياد.
مسابقه «نامههاي عاشقانهنويسي»؛ اجرا توسط شورای اطلاعرساني دولت و سازیمان برنامه و بودجه.
سريال «جواهری در قصر» با بازی علي لاريجانی (لانگوم!).

نوشته شده توسط ســـــــــــــــــــــــــــــــــــــنا در
86/04/17 | موضوع: سیاست جوان